Kimse beni geri gelmekten alımkoyamazzzz. Bu bilmem kaçıncı beyin ameliyatım ama işte geri geldiiimmmm.
Vicuudumun reddettiği ve 3 ay önce çıkarılan kranioplastinin ( kafa tası kemiği) yerine , dün Acıbadem Bakırköy Hastanesi’nde başarılı bir operasyon ile yenisi yapıldı. Bu madde kafatası kemikleri ile bütünleşip onlar gibi davranabiliyormuş, hatta kafa büyürse kemik de büyüyor muş! Enteresting bir şey.
Ameliyat günü nasıl geçti anlamadım bile, en son Xanax içtiğimi hatırlıyorum. Sızdıktan sonra bir rüya gördüm. Rüyamda anestezi ile uyuduğumu sanıp beni keseceklerdi, bakın uyanığım diyorum el kol sallıyorum doktorlar görmüyor, delireceğimmm, karabasan mübarek! Odanın kapısını çalan o şefkatli sesi hayatım boyu unutmayacağım
“çöpleriniz varsa alayım mı?” 
) kabustan uyandıran bu ses oldu beni. Sonra da ameliyata götürdüler zaten. Ameliyathane de anestezi doktoruna rüyamı anlattım, biz uyuma garantisi veriyoruz size dedi Azcık abartmışlar sanırım, uyuma garantisi işini çok ciddiye almış olacaklar ki, kısa süren ameliyattan ayılıp kendime gelmem uzun zaman aldı uyanma odasında. Odama geldiğimde ise miğde bulantısı, öğürme ve hatta kusma çabalarına girişmem pek eğlenceli değildi. Anesteziyi atmam sıkıntılı bir süreçti kısaca.
Sevgili eşim, hayat arkadaşım, yoldaşımm… Avcum hep elinin sıcaklığındaydı. Ameliyat dönüşü ameliat önlüğümü çıkarıp pijamalarımı giydiren, diyet yemeğimi minik lokmalar haline getirip beni besleyen oydu. Kardeşlerim, Tarık, Gülbin, Ayşen, Murat nefeslerini her zaman yanımda hissettiklerim. Yanımda ve uzağımda bulunan tüm sevenlerime gönül dolusu teşekkür ederim.
Hemencecik iyileşme sözü veriyorum size.
PS: Az önce pansumana gelen doktordan garanti belgesi imzalamasını istedim tekrar hastanelik olmamak için
