Vicuudumun reddettiği ve 3 ay önce çıkarılan kranioplastinin ( kafa tası kemiği) yerine , dün Acıbadem Bakırköy Hastanesi’nde  başarılı bir operasyon ile yenisi yapıldı. Bu madde kafatası kemikleri ile bütünleşip onlar gibi davranabiliyormuş, hatta kafa büyürse kemik de büyüyor muş! Enteresting bir şey.

Ameliyat günü nasıl geçti anlamadım bile, en son Xanax içtiğimi hatırlıyorum. Sızdıktan sonra bir rüya gördüm. Rüyamda anestezi ile uyuduğumu sanıp beni keseceklerdi, bakın uyanığım diyorum el kol sallıyorum doktorlar görmüyor, delireceğimmm, karabasan mübarek! Odanın kapısını çalan o şefkatli sesi hayatım boyu unutmayacağım

“çöpleriniz varsa alayım mı?” ) kabustan uyandıran bu ses oldu beni. Sonra da ameliyata götürdüler zaten. Ameliyathane de anestezi doktoruna rüyamı anlattım, biz uyuma garantisi veriyoruz size dedi Azcık abartmışlar sanırım, uyuma garantisi işini çok ciddiye almış olacaklar ki, kısa süren ameliyattan ayılıp kendime gelmem uzun zaman aldı uyanma odasında. Odama geldiğimde ise miğde bulantısı, öğürme ve hatta kusma çabalarına girişmem pek eğlenceli değildi. Anesteziyi atmam sıkıntılı bir süreçti kısaca.

Sevgili eşim, hayat arkadaşım, yoldaşımm… Avcum hep elinin sıcaklığındaydı. Ameliyat dönüşü ameliat önlüğümü çıkarıp pijamalarımı giydiren, diyet yemeğimi minik lokmalar haline getirip beni besleyen oydu. Kardeşlerim, Tarık, Gülbin, Ayşen, Murat nefeslerini her zaman yanımda hissettiklerim. Yanımda ve uzağımda bulunan tüm sevenlerime gönül dolusu teşekkür ederim.

Hemencecik iyileşme sözü veriyorum size.

PS: Az önce pansumana gelen doktordan garanti belgesi imzalamasını istedim tekrar hastanelik olmamak için

onun dışında keyifler yerinde. dinlendikçe plants vs zombies oynuyoruz. dinlendikçe yürüyüş yapıyoruz, mobilize oluyoruz.

şimdilik gelişmeler böyle. herkese selamlar, sevgiler…

Hastalığımı ve ameliyat olmam gerektiği gerçeği ile karşılaştığımda adeta dünya başıma yıkıldı. Sağlığıma kavuşmak için türlü acılar çekmeye bedensel ve de ruhsal olarak hiçbir şekilde hazır değildim. Stresten uykusuz geçirdiğim geceler ve depresyon dolu günlerimde elimi avuçlarının içine alan sıcak bir el ve kocaman bir kalp her zaman yanımdaydı. Her ne kadar iş arkadaşlarım, sosyal arkadaşlarım ve ailem güç ve destek verseler bile kendimi hiçbir şekilde hazır hissetmiyor ve sevdiklerime bu üzüntüyü yaşattığım için kendimi çok mutsuz hissediyordum.

Bir akşamüstü çok değerli doktorum Prof. Ziya Cüneyt AKAR’IN muayenehanesine gittik sevgili eşim ile birlikte. Doktorumun profesyonelliğin yanında insancıl yaklaşımı ile ameliyatımı ve korkularımı basite indirgeyerek anlattı. O görüşme sırasında kafamda sıyrıldım tüm endişelerimden. Öyle ki; muayenehanesinde bulunan muayene sedyesine yatıp orada başıma bela olan damar yumağını alacak olduğunu söylese kabul edecek kadar güven verdi bize. İnsanı korkutan başına gelecekler ya da yaşadıkları değil, kafasında kurduğu düşüncelermiş, anladım. 22 Nisan 2009 tarihinde Acıbadem Bakırköy Hastanesi’nde gerçekleşen operasyonum doktorum ve son derece profesyonel ekibi tarafından yapıldı. Son derece konforlu olan hastanede iyileşme sürecim 5 gün gibi kısa bir sürede gerçekleşti ve de taburcu oldum. Ameliyatımın üstünden henüz 20 gün geçmiş olmasına rağmen kendimi çok hissetmemi sağlayan başta sevgili eşim Sadık KUZU olmak üzere;

Doktorlarım Sayın Prof Dr. Ziya Cüneyt Akar , Dr. İlker Alver, Dr. Ziyavuş Muhammedrezai

Sevgili sekreter Burcu Hanım,

Sevgili hemşirelerim, Hatice Hanım ve Kadir Bey,

Her zaman yanımda olan akrabalarım, kardeşlerim, kuzenlerim, arkadaşlarım ve iş arkadaşlarıma teşekkürlerimi en içten dileklerimle sunarım.

Sultan KUZU